Sannevr’s Weblog

Ik maak tostis met rubbere handschoentjes aan omdat ik het zo vies vind. 

Het ziet er vies uit, het stinkt en het smaakt(denk ik) ook vies. 

powerpointzeep

Sorry I was late, there keep came up an error!

Finally it’s working. Didn’t know what your email was..

Wat mij vanochtend opviel, is dat als je op het station staat dat iedereen stil staat op een bepaalde plek. Terwijl ze aan het wachten zijn op de trein. Iedereen loopt dan altijd bewust ergens naar toe en stopt speciaal op die plek. Maar zodra de trein dan aankomt en hij rijd langs je, dan gaat iedereen toch ineens weer verder lopen. Terwijl ze in eerste instantie ook al verder door hadden kunnen lopen.

Ik heb gister, toen ik moest koken, knoflook gesneden. En nu ruiken me handen er nog steeds naar.

Ik ging vanavond avond eten. En toen hield ik de pan schuin, om jus op me aardappels te doen. En het zag er heel gek uit, want er zaten allemaal een soort van luchtbelletjes in die dus naar beneden gingen omdat ik de pan schuin hield. Maar het waren ook niet echt normale luchtbelletjes.En we aten ook nog verse spinazie en nu heb ik nog steeds een heel raar ruw gevoel, aan de achterkant van me ondertanden. Net zoals wat je altijd bij rabarber hebt.  

Het was vandaag echt geweldig weer. Het was best wel warm, je kon gewoon met je jas open lopen. Het rook ook echt helemaal naar lente. De lente heeft echt zo’n speciale geur. Het zag er buiten ook weer veel gezelliger en leuker uit.  

We gingen met zijn vieren in tweetallen over de willemsbrug lopen. 1 keer met had ik een blinddoek om en 1 keer oordopjes in. Bij de oordopjes had het niet zo heel veel effect, want ik kon nog best wel goed horen. Het geluid was alleen wel gedempter. Toen ik de blinddoek om had, was het wel echt heel raar. Ik ging automatisch (met mijn ene hand die nog vrij was, met de anders had ik Misha vast) met mijn arm recht voorruit. Ik had constant het gevoel dat ik ergens tegen aan ging lopen. Ook ging ik me voeten heel raar neer zetten, omdat ik het gevoel had dat ik zou struikelen of vallen. Je hebt echt totaal geen controle meer over je lijf als je helemaal niks ziet. Het is vooral ook heel eng omdat het in een onbekende omgeving is. Als je thuis in het pikkedonker loopt en je ziet niks, kan je gewoon nog steeds de weg vinden en vind je het niet eng. Dat was nu dus in de buitenlucht, op een plek waar je het niet (uit je hoofd) kent heel anders.

Bij dudok gingen we appeltaart eten. Dat gingen we dan met een blinddoek om proeven. Misha ging mij voeren. Dat is dus sowiezo al raar, dat je zeg maar moet vertrouwen op iemand anders. En je gaat ook echt anders eten. Je denkt er meer bij na ofzo, je bent je er bewuster van. Je let veel meer op op de smaak.

Op het station moesten we waar ze aan het bouwen zijn, ook een blinddoek om doen. En dan luisteren naar alle geluiden die je hoorde. Dat was eigenlijk niet echt heel bijzonder ofzo. Er waren niet echt van die harde geluiden, zoals drilboren ofzo. Ook moesten we op het station, echt bij een spoor met een blinddoek staan. Nou, dat was wel een beetje eng. Omdat die treinen daar natuurlijk keihard langs rijden en omdat niks ziet en je niet weet waar het perron ophoud. Ik ging natuurlijk niet wandelen in me eentje met die blinddoek om, maar het idee is wel eng.

My best friend rachie lijkt op catdog. Hallo hallo